close

  • Polsce – służyć, Europę – tworzyć, Świat – rozumieć

     

  • REPATRIACJA

  •  

    Zasady repatriacji dla osób, które mogą potwierdzić swoje polskie pochodzenie określa ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. O repatriacji ( Dz. U. z 2004 r., nr 53, poz. 532 z późn. zm.). Wiza wjazdowa w celu repatriacji może być wydana osobie polskiego pochodzenia, która przed dniem wejścia w życie ustawy, tj. do dnia 1 stycznia 2001 r. zamieszkiwała na terytorium obecnej Republiki Armenia, Republiki Azerbejdżańskiej, Republiki Gruzja, Republiki Kazachstanu, Republiki Kirgiskiej, Republiki Tadżykistanu, Republiki Turkmenistanu, Republiki Uzbekistanu albo w azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej.

     

    Zgodnie z tymi zasadami za repatrianta może być uznana wyłącznie osoba, która deklaruje, że co najmniej jedno z jej rodziców lub dziadków, albo dwoje pradziadków było narodowości polskiej, oraz jeżeli wykaże ona swój związek z polskością, w szczególności przez pielęgnowanie polskiej mowy, polskich tradycji i zwyczajów.

     

    W procesie repatriacji podstawowe znaczenie mają dokumenty potwierdzające polskie pochodzenie kandydata na repatrianta. Powinny być one wydane przez polskie władze państwowe lub kościelne, a także przez władze byłego ZSRR i dotyczyć wnioskodawcy, jego rodziców, dziadków lub pradziadków. W szczególności mogą to być : dokumenty potwierdzające tożsamość, akty stanu cywilnego (akt urodzenia, zawarcia małżeństwa, zgonu) lub ich poświadczone odpisy, metryki chrztu poświadczające związek z polskością, inne rodzinne lub rodowe dokumenty, dokumenty potwierdzające odbycie służby wojskowej w Wojsku Polskim zawierające wpis informujący  o narodowości polskiej, dokumenty potwierdzające fakt deportacji lub uwięzienia, represji, prześladowania osoby ze względu na jej polskie pochodzenie, o rehabilitacji zawierające wpis informujący o jej narodowości polskiej, dokumenty tożsamości lub inne dokumenty urzędowe zawierające wpis informujący o narodowości polskiej.

     

    Ze wszystkich dokumentów, którymi dysponuje wnioskodawca, należy sporządzić ich odpisy poświadczone za zgodność z oryginałem przez notariusza oraz tłumaczenia dokonane przez tłumacza przysięgłego (nie należy przysyłać tylko odpisów dokumentów lub tylko kserokopii ich tłumaczeń). Zgodnie z obowiązującymi zasadami procedury repatriacyjnej dokumenty te nie mogą być wydane powtórnie przez władze Federacji Rosyjskiej. Potwierdzeniem polskiego pochodzenia mogą być wyłącznie dokumenty dotyczące wnioskodawcy lub jego przodków wydane przez polskie władze państwowe lub kościelne oraz organy byłego ZSRR do dnia 31 grudnia 1991 roku.

     

    Należy podkreślić, że uznanie polskiego pochodzenia związane jest nie tylko z posiadaniem dokumentów potwierdzających pochodzenie rodziców, dziadków i pradziadków. Zależy ono również od potwierdzenia związków z polskością kultywowanych w rodzinie, znajomości języka polskiego, wiedzy o Polsce, jej kulturze i stanie współczesnym. Rozmowa z konsulem służy również przedstawieniu uzasadnienia zamiaru osiedlenia się w Polsce.

     

    Wizę wjazdową w celu repatriacji do Polski wydaje się po przedstawieniu dokumentu potwierdzającego posiadanie lub zapewnienie lokalu mieszkalnego oraz źródeł utrzymania w RP. Osoba wjeżdżająca do Polski w ramach repatriacji nabywa obywatelstwo polskie z chwilą przekroczenia granicy Rzeczypospolitej Polskiej.

     

    Osoba ubiegająca się o repatriację otrzymuje blankiety wniosków repatriacyjnych oraz informację dotyczącą kolejnych etapów procedury repatriacyjnej.

     

    Wykaz niezbędnych dokumentów w celu wydania wizy repatriacyjnej:

    1) wniosek o wydanie wizy wjazdowej w celu repatriacji

    2) dokumenty potwierdzające polskie pochodzenie,

    3) dokumenty potwierdzające warunki do osiedlenia się w Polsce,

    4) zaświadczenie o braku zadłużenia z tytułu zobowiązań podatkowych,

    5) zaświadczenie o niekaralności,

    6) inne dokumenty wskazane przez konsula.

     

    Wydanie wizy wjazdowej w celu repatriacji możliwe jest dopiero po przedstawieniu przez kandydata na repatrianta tzw. warunków do osiedlenia się w Polsce (zaproszenia), tj. gwarancji zawierających zapewnienie otrzymania mieszkania i posiadania źródła utrzymania w Polsce oraz ewentualnie deklaracji pomocy organizacyjnej lub finansowej przez okres pierwszych 12 miesięcy pobytu w Polsce. Zaproszenie takie może być wystosowane przez gminę (lokalny organ władzy samorządowej), bądź przez najbliższą rodzinę kandydata na repatrianta (małżonek, rodzice, rodzeństwo lub dzieci wnioskodawcy).

     

    Wiza wjazdowa w celu repatriacji nie może być wydana osobie, która:

    1) nie posiada polskiego pochodzenia (nie spełnia w całości przepisów art. 5 ustawy o repatriacji),

    2) utraciła obywatelstwo polskie nabyte w drodze repatriacji na podstawie ustawy z dnia 9 listopada 2000 r.,

    3) repatriowała się z terytorium Polski na podstawie umów repatriacyjnych zawartych w latach 1944 - 1957 z republikami byłego ZSRR,

    4) w czasie pobytu poza granicami Polski działała na szkodę podstawowych interesów Polski,

    5) uczestniczyła lub uczestniczy w łamaniu praw człowieka.

     

    Pomoc dla repatriantów

    Osobie, której wydano decyzję o przyrzeczeniu wydania wizy krajowej w celu repatriacji, a także członkom jej najbliższej rodziny, konsul może zapewnić pokrycie kosztów uczestnictwa w kursie nauki języka polskiego.

     

    Repatriantowi i przybyłym z nim do Rzeczypospolitej Polskiej członkom najbliższej rodziny repatrianta może być udzielona pomoc przez zapewnienie uczestnictwa w bezpłatnych kursach języka polskiego o adaptacji w społeczeństwie polskim.

     

    Repatriantowi oraz przybywającym z nim do Rzeczypospolitej Polskiej członkom najbliższej rodziny repatrianta, pozostającym we wspólnym gospodarstwie domowym, udziela się jednorazowo pomocy ze środków budżetu państwa na:

     

    - pokrycie kosztów przejazdu od najbliższej jego miejscu zamieszkania za granicą stacji kolejowej do miejsca osiedlenia się w Rzeczypospolitej Polskiej, w wysokości ceny biletu kolejowego drugiej klasy oraz równowartości ceny jednego biletu kolejowego drugiej klasy na pokrycie kosztów przewozu mienia;

    - zagospodarowanie i bieżące utrzymanie;

    - pokrycie kosztów związanych z podjęciem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nauki przez małoletniego, podlegającego obowiązkowi szkolnemu.

     

    Szczegółowe uregulowania o formach i trybie udzielenia pomocy dla repatriantów określają przepisy rozdziału 4 ustawy o repatriacji.

     

    Tel. +7 812 33 63 147

    Tel. +7 812 33 63 140

     

    PLIKI DO POBRANIA                                                                                                                                                                                                                       

     

    Ustawa o repatriacji

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: